Φορολογικός – Ασφαλιστικός εξορθολογισμός

Του Γιώργου Δαλιάνη, 

Οι φορολογικοί συντελεστές, η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού συστήματος (με τον νόμο «Κατρούγκαλου») και ο φόβος απώλειας περιουσίας (τραπεζικών καταθέσεων) εξανάγκασε πλήθος Ελλήνων να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό μετακομίζοντας οικογενειακώς ή μεταφέροντας τη φορολογική τους κατοικία νόμιμα ή παράνομα. Η ανάγκη αυτή επιβίωσης οδήγησε μάλιστα πολλούς συμπολίτες μας σε «φορολογική μετανάστευση» κυρίως με προορισμό την Κύπρο και τη Βουλγαρία σε μία προσπάθεια να αποφύγουν τις «ληστρικές» οικονομικές επιβαρύνσεις, που στην πλειονότητα των περιπτώσεων ξεπερνούσαν ακόμη και το 60% του συνολικού εισοδήματος.

Πολύς λόγος έγινε και προεκλογικά για την επονομαζόμενη «μεσαία τάξη» στην οποία ανήκει και η ανωτέρω κατηγορία συμπολιτών μας και κατά την γνώμη μας, όλα όσα ειπώθηκαν προεκλογικά δεν θα πρέπει να ξεχαστούν μετεκλογικά.

Η επιστροφή στην κανονικότητα υπαγορεύει την ανάγκη για άμεση μείωση των υπέρογκων φορολογικών συντελεστών, καθώς και των υψηλότατων ασφαλιστικών εισφορών και την παράλληλη παροχή κινήτρων για τον επαναπατρισμό της φορολογικής κατοικίας χιλιάδων πολιτών με ταυτόχρονη παροχή των απαραίτητων προς τον σκοπό αυτόν «ασυλιών». Εφόσον γίνουν αυτές οι επανορθωτικές κινήσεις και δεν υπάρξει ανταπόκριση από τους ενδιαφερομένους, το επόμενο βήμα θα μπορούσε κατά τη γνώμη μας να είναι η διενέργεια ελέγχου νομιμότητας της ύπαρξης και λειτουργίας των εταιρειών που έχουν ιδρυθεί και λειτουργούν επίπλαστα εκτός της χώρας. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο το γεγονός ότι η Κύπρος έχει αποκτήσει τη φήμη περί ανάπτυξης μίας στην κυριολεξία βιομηχανίας παραγωγής φορολογικής εξυπηρέτησης.

Όπως είναι γνωστό, η ΑΑΔΕ διαθέτει τα κατάλληλα εργαλεία και τεχνικά μέσα προκειμένου να διενεργήσει τον κατά τα άνω έλεγχο μέσω διασταυρωτικών κινήσεων και να καταλήξει έτσι γρήγορα σε ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με τη νομιμότητα των εταιρειών αυτών.

Σε αντίθετη περίπτωση, και εφόσον δεν ληφθούν από την Διοίκηση τα κατάλληλα μέτρα για την ανατροπή της σημερινής κατάστασης, όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν στρεβλώσεις στον τρόπο λειτουργίας της αγοράς και θα τροφοδοτείται έτσι ο αθέμιτος ανταγωνισμός σε βάρος των επιχειρήσεων που συμμορφώνονται με τη νομοθεσία, αλλά και σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου που έχει σημαντική απώλεια εσόδων λόγω των στρεβλωτικών μηχανισμών που περιγράφουμε ανωτέρω.

Περαιτέρω, θα πρέπει να δοθούν κίνητρα επαναπατρισμού των χρημάτων στην Ελλάδα από μεγάλη μερίδα ανθρώπων που έστειλαν τα χρήματά τους για ασφάλεια στο εξωτερικό. Είναι σαφές ότι δυστυχώς τα μεγάλα κεφάλαια είναι δύσκολο να επιστρέψουν στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα για ευνόητους λόγους και φυσικά θα παραμείνουν σε Τράπεζες του εξωτερικού, όμως το μέτρο αυτό θα έχει θετικό αντίκτυπο για χιλιάδες συμπολίτες μας που έστειλαν τις αποταμιεύσεις τους στο εξωτερικό για λόγους ασφάλειας. Προκειμένου, ωστόσο, να επιτύχει το εγχείρημα αυτί θα πρέπει να δοθούν κίνητρα για νόμιμη χρήση των χρημάτων, όπως π.χ. απόκτηση περιουσιακών στοιχείων, διότι διαφορετικά η όποια προσπάθεια επαναπατρισμού θα αποτύχει.

Σχετικά με το κόστος ασφάλισης στην Ελλάδα, επισημαίνουμε ότι είναι αναγκαίο να ληφθούν μέτρα μείωσης και των ασφαλιστικών συντελεστών και μάλιστα η απώλεια αυτή θα μπορούσε να καλυφθεί από τον έλεγχο της «μαύρης»-αδήλωτης εργασίας, για τον εντοπισμό της οποίας επίσης η Διοίκηση διαθέτει αποτελεσματικά μέσα για διενέργεια διασταυρωτικών ελέγχων μέσω των αρμόδιων αρχών του Υπουργείου Εργασίας. Αντ’ αυτού σήμερα γίνονται μόνον έλεγχοι από Επιθεωρητές Εργασίας για την αδήλωτη εργασία, ενώ υπάρχουν τα κατάλληλα μέσα για τον αυτόματο εντοπισμό της αδήλωτης εργασίας με ασφάλεια και αξιοπιστία.

Παράδειγμα:
Μία καφετέρια, η οποία βάσει προγράμματος δουλεύει 7 ημέρες την εβδομάδα, 365 ημέρες τον χρόνο και επί 14 ώρες ημερησίως, δηλώνει όμως κάποια άτομα για λιγότερες ημέρες και με ημιαπασχόληση. Στην οφθαλμοφανή αυτή περίπτωση θα έπρεπε να μην γίνεται καν δεκτό από τις αρμόδιες αρχές το πρόγραμμα ωρών εργασίας (άλλως εναλλασσόμενες βάρδιες) που δηλώνει η επιχείρηση αυτή, καθώς δεν καλύπτει τις ώρες λειτουργίας της. Στην περίπτωση αυτή, λοιπόν, θα πρέπει να γίνει επιτόπιος εξακριβωτικός έλεγχος ή ο Εργοδότης να κληθεί να αποδείξει τον νόμιμο τρόπο απασχόλησης του προσωπικού.

Εν κατακλείδι, πρέπει επιτέλους να τελειώσει η έμμεση επιδότηση των παράνομων από τους νόμιμους. Κλείνοντας, ελπίζουμε η κανονικότητα να ισχύσει εφεξής και να σταματήσουν οι πολιτικοί να αντιμετωπίζουν με επιείκεια τους παρανομούντες προεκλογικά και στα πλαίσια πελατειακών σχέσεων.

Δείτε το άρθρο και στο Capital.gr.

O κ. Γιώργος Δαλιάνης είναι Διευθύνων Σύμβουλος της Artion Α.Ε. & Ιδρυτής του Ομίλου Artion, Οικονομολόγος – Φοροτεχνικός.

 

Το ανωτέρω κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά τις εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στην ARTION Α.Ε. (Πουρνάρα 9 Μαρούσι | +30 210 6009062 |  www.artion.gr)

 

image_print