Φοροαπόψεις – 19/10/2017

Ανάδειξη και σχολιασμός επίκαιρων φορολογικών,
εργατικών, ασφαλιστικών & οικονομικών θεμάτων

• Κίνδυνος απώλειας δυνατότητας ρύθμισης μέσω εξωδικαστικού μηχανισμού για οφειλές προς ασφαλιστικά ταμεία οι οποίες είναι εκτός ΚΕΑΟ.

Κατά την υποβολή αίτησης συμμετοχής σε εξωδικαστική ρύθμιση οφειλών του ν.4469/2017, η καταχώρηση των οφειλών προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία γίνεται και διασταυρώνεται η ακρίβειά της αυτόματα. Εξαίρεση αποτελούν ορισμένες οφειλές προς ασφαλιστικά ταμεία (όπως π.χ. ΟΑΕΕ) οι οποίες δεν έχουν μεταφερθεί στον ΕΦΚΑ και άρα δεν είναι καταχωρημένες στο αυτοματοποιημένο σύστημα του ΚΕΑΟ το οποίο επικοινωνεί με την πλατφόρμα του εξωδικαστικού συμβιβασμού. Αποτέλεσμα των ανωτέρω είναι οι οφειλέτες να καταχωρούν τα στοιχεία αυτά ιδιόχειρα στο σύστημα χωρίς να γίνεται αυτόματη διασταύρωση και χωρίς να είναι βέβαιο ότι υπάρχει δυνατότητα επικοινωνίας της πλατφόρμας με το εν λόγω ασφαλιστικό ταμείο. Πολλές φορές μάλιστα προχωρούν σε καταχώρηση των στοιχείων χωρίς να έρθουν σε προηγούμενη επικοινωνία με το ασφαλιστικό ταμείο και καταχωρούν αυθαίρετα στοιχεία επικοινωνίας, με αποτέλεσμα η αίτησή τους να μην μπορεί να έρθει σε επικοινωνία με τους εν λόγω οφειλέτες και εκ των πραγμάτων να χάνουν τη δυνατότητα ρύθμισης των οφειλών αυτών. Όταν ορισμένες οφειλές βρίσκονται εκτός ΕΦΚΑ και άρα ΚΕΑΟ, η σωστή διαδικασία είναι να επικοινωνεί ο οφειλέτης με το ασφαλιστικό ταμείο και το ταμείο να προχωρά σε αποστολή της οφειλής στο ΚΕΑΟ ώστε να μπορεί να συμπεριληφθεί στην ρύθμιση. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητο οι οφειλέτες να είναι προσεκτικοί με τις αιτήσεις τους και να μην προχωρούν σε βεβιασμένες κινήσεις.

• Αυτόματη συμμετοχή του Δημοσίου στη διαδικασία διαπραγμάτευσης του εξωδικαστικού για οφειλές κάτω των 20.000 ευρώ.

Όταν οι οφειλές προς έναν φορέα του Δημοσίου (π.χ. ΑΑΔΕ για οφειλόμενο φόρος εισοδήματος) δεν ξεπερνούν τις 20.000 ευρώ, τότε το σύστημα της ηλεκτρονικής πλατφόρμας κάνει αυτόματα αποδεκτή τη συμμετοχή του φορέα αυτού στη διαδικασία διαπραγμάτευσης. Όταν η οφειλή είναι μεγαλύτερη των 20.000 ευρώ, ο φορέας του Δημοσίου θα προβεί σε ψηφοφορία εσωτερικά προκειμένου να αποφασίσει τη συμμετοχή του ή όχι.

Προσοχή:

1) Η συμμετοχή στη διαδικασία διαπραγμάτευσης δε σημαίνει και αποδοχή του σχεδίου διακανονισμού που έχει υποβάλει ο οφειλέτης.

2) Αν αρχικά η οφειλή ήταν κάτω των 20.000 ευρώ με αυτόματη συμμετοχή του φορέα του Δημοσίου αλλά έως την έναρξη της διαπραγμάτευσης επαναπροσδιοριστεί η οφειλή σε άνω των 20.000 για τον ίδιο φορέα, τότε μετά το πέρας της αρχικής προθεσμίας 10 ημερών για τη συμμετοχή στη διαδικασία, δίδεται παράταση 5 ημερών στην οποία ο πιστωτής προσδιορίζει το νέο ποσό οφειλής και ο οφειλέτης κρίνει αν θα το κάνει αποδεκτό ή όχι.

• Υποχρεωτική η ανάλυση των κινδύνων συναλλαγματικών ανατιμήσεων από τις Τράπεζες προς Δανειολήπτες για περιπτώσεις δανείων που συνάφθηκαν και πρόκειται να αποπληρωθούν σε ξένο νόμισμα.

Σύμφωνα με το Δικαστήριο της Ε.Ε. και την απόφαση C‑186/16, το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι η απαίτηση μια συμβατική ρήτρα να είναι διατυπωμένη κατά τρόπο σαφή και κατανοητό επιτάσσει στις περιπτώσεις συμβάσεων δανείου, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να παρέχουν στους δανειολήπτες επαρκή πληροφόρηση ώστε αυτοί να είναι σε θέση να λαμβάνουν συνετές και εμπεριστατωμένες αποφάσεις. Συναφώς, η απαίτηση αυτή συνεπάγεται ότι ρήτρα βάσει της οποίας η εξόφληση του δανείου πρέπει να γίνει στο ίδιο νόμισμα με εκείνο στο οποίο αυτό συνομολογήθηκε πρέπει να γίνεται κατανοητή από τον καταναλωτή τόσο από τυπική και γραμματική άποψη όσο και ως προς το συγκεκριμένο αποτέλεσμά της, υπό την έννοια ότι ο μέσος καταναλωτής, ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως επιμελής και ενημερωμένος, δύναται όχι μόνο να γνωρίζει το ενδεχόμενο ανατιμήσεως ή υποτιμήσεως του ξένου νομίσματος στο οποίο έχει συναφθεί το δάνειο, αλλά επίσης να αξιολογεί τις δυνητικά σημαντικές οικονομικές συνέπειες μιας τέτοιας ρήτρας στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Ο έλεγχος του αν έγινε ή όχι επαρκής ανάλυση των κινδύνων και ενημέρωση του δανειολήπτη, εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο.

•  Χρόνος παραγραφής απαίτησης συμψηφισμού ή επιστροφής ΦΠΑ.

Ο χρόνος παραγραφής είναι 3ετής ή 5ετής και εξαρτάται από την χρήση την οποία αφορά.

Σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου 57 του ΦΠΑ, η κατά του Δημοσίου απαίτηση προς επιστροφή του φόρου παραγράφεται μετά τρία (3) έτη από την ημερομηνία εμπρόθεσμης υποβολής της εκκαθαριστικής δήλωσης που αφορά τη διαχειριστική περίοδο εντός της οποίας γεννήθηκε το δικαίωμα έκπτωσης αυτού ή μετά (3) τρία έτη από την ημερομηνία εμπρόθεσμης υποβολής της έκτακτης δήλωσης στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει υποχρέωση για υποβολή εκκαθαριστικής. Σε περίπτωση μη υποβολής ή υποβολής των ανωτέρω δηλώσεων εκπροθέσμως, η κατά του Δημοσίου απαίτηση προς επιστροφή φόρου παραγράφεται μετά τρία (3) έτη από την ημερομηνία που οι δηλώσεις αυτές όφειλαν να είχαν υποβληθεί εμπροθέσμως.

Εξαιρετικά, η αξίωση προς επιστροφή φόρου αναβιώνει από της κοινοποιήσεως πράξεως προσδιορισμού του φόρου, για ίσο χρόνο, εφόσον έχει υποβληθεί αίτημα προς επιστροφή πριν το χρόνο παραγραφής της αξίωσης και συμπληρώθηκε ο χρόνος παραγραφής, χωρίς να ικανοποιηθεί ή να απορριφθεί αιτιολογημένα το αίτημα από υπαιτιότητα του Δημοσίου.

Για πιστωτικά υπόλοιπα που γεννώνται μετά την 1/1/2014, ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 42§4 του ΚΦΔ (Ν.4174/2013), σύμφωνα με τις οποίες προβλέπεται πενταετής χρόνος παραγραφής.

Η επιστημονική ομάδα της ΑΡΤΙΟΝ

Με την καθοδήγηση του κυρίου Γεώργιου Δαλιάνη